Substantiv i ubestemt form, entall.
Han fremførte en rapping på scenen.
Rapping er en musikksjanger som oppstod i USA på 1970-tallet.
Rapping er en type musikk som ofte inneholder rapping.
Substantiv
Grunnform: rapping
Det var mange rappinger på konserten.
Han fremførte en rapping på scenen.
Rapping er en musikksjanger som oppstod i USA på 1970-tallet.
Rapping er en type musikk som ofte inneholder rapping.
Rappinga er en stil med musikk der rytmisk tale eller synging utføres.
Rappingen var en stor del av hiphop-kulturen.
Rappingen var veldig bra.
Rappingene er en populær musikksjanger.
Rappingene var veldig populære på 90-tallet.
Rappingene var veldig underholdende.
Rappinger er en type musikk som ofte inneholder rapping.
Rappinger er en viktig del av hiphop-kulturen.